november 28, 2006
Mannen?!
Ik zat in de tram naar huis. Moe legde ik mijn hoofd tegen het raam aan. Ik keek naar de lichtjes van de stad en luisterde naar de levens van anderen.
"Maar schatje, in drie jaar tijd ben ik maar een keer vreemd gegaan. Hiermee voorkomen we een hoop frustratie en ongemakkelijkheid. Zie het als een soort ventiel. Onze samenleving heeft van dit soort ventielen nodig. Anders kroppen we alle gevoelens op. Maar die gevoelens moeten er uit, daar moeten we gehoor aangeven. Bovendien moeten we elkaar niet bij het minste of geringste de kaart van moraal toespelen." Zijn stem klonk geirriteerd. Alsof zij de dienst die hij haar en de samenleving bewees niet waardeerde.
"Het heeft helemaal niets met moraal te maken maar met respect en gevoel." Zei ze huilend.
"Liefje, als we allemaal ons gevoel gingen volgen.....
|
november 22, 2006
Ithaka
Als je doel Ithaka is en je vertrekt daarheen,
Dan hoop ik dat je tocht lang zal zijn,
En vol nieuwe kennis, vol avontuur.
Vrees geen Laistrigonen en Kyclopen, of een woedende Poseidon;
Je zult ze niet tegenkomen op je weg, als
Je gedachten verheven zijn, en emotie
Je lichaam en geest niet verlaat.
Laistrigonen en Kyclopen, en de razende Poseidon
Zul je niet tegenkomen op je weg,
Als je ze al niet meedroeg in je ziel, en
Je ziel ze niet voor je voeten werpt.
Ik hoop dat je tocht lang mag zijn,
De zomerochtenden talrijk zijn, en
Dat het zien van de eerste havens
Je een ongekende vreugde geeft.
Ga naar de warenhuizen van Fenicië,
Neem er het beste uit mee.
Ga naar de steden van Egypte, en
Leer van een volk dat ons zoveel te leren heeft.
Verlies Ithaka niet uit het oog;
Daar aankomen was je doel.
Maar haast je stappen niet;
Het is beter dat je tocht duurt en duurt
En je schip pas ankert bij Ithaka,
Wanneer je rijk geworden bent
Van wat je op je weg hebt geleerd.
Verwacht niet dat Ithaka je meer rijkdom geeft.
Ithaka gaf je een prachtige reis;
Zonder Ithaka zou je nooit vertrokken zijn.
Het gaf je alles al, meer geven kan het niet.
En mocht je vinden dat Ithaka arm is,
Denk dan niet dat het je bedroog.
Want je bent een wijze geworden, hebt intens geleefd,
En dat is de betekenis van Ithaka.
Met dank en aan en de beste wensen voor Niekie. Je kan het meid!
|
november 08, 2006
De Steenhouwer
Er was eens een steenhouwer. Elke dag ging hij de bergen in om stenen uit te hakken.Tijdens zijn werk was hij vrolijk aan het zingen, want hij was tevreden, had genoeg met wat hij had, en leefde zonder zorgen.
Op een dag moest hij werk verrichten bij de villa van een zeer rijke man. Toen hij het prachtige huis zag bekroop hem voor de eerste keer in zijn leven een kwellend verlangen, en hij zuchtte: "Zo rijk zou ik ook willen zijn, dan hoefde ik niet meer zo te zweten om in mijn levensonderhoud te voorzien." Groot was zijn verbazing toen hij een stem hoorde zeggen: "Je wens zal vervuld worden, van nu af aan zal je alles krijgen waar je naar verlangt." De steenhouwer wist niet wat hij hiervan moest denken, maar toen hij die middag thuis kwam zag hij daar waar zijn oude hut had gestaan een prachtige villa pronken. Dus, gaf hij zijn werk op, en begon het leven van de rijken te genieten.
Toen hij eens op een hete, vochtige namiddag uit zijn raam keek, zag hij de koning langsrijden in een mooie koets, gevolgd door zijn edellieden en slaven. Hij dacht: "Kon ik maar zelf koning zijn en in de koele koninklijke koets zitten." Meteen werd zijn wens vervuld.
Maar in de koets was het veel warmer dan hij zich had voorgesteld. Hij keek uit het raam en begon zich te verwonderen over de kracht van de zon die zelfs door de dikke wanden van de koets heen kon breken. "Ik zou wel de zon willen zijn" dacht hij. Weer werd zijn wens vervuld, en hij kon nu golven van hitte het heelal insturen.
Een tijdlang ging alles goed. Maar op een regenachtige dag, toen hij tevergeefs probeerde door een dik wolkendek heen te breken, wilde hij een wolk zijn die zelfs de macht had de zon tegen te houden. Hij werd inderdaad een wolk. En dat hield in dat hij na een tijdje regen werd. Hij viel op de aarde, op een helling, en een machtig rotsblok dwong hem tot een omweg. "Wat", riep hij, "een dergelijk ellendige rots is machtiger dan ik! Goed, dan wil ik een rots zijn." Daar stond hij nu op de berghelling.
Hij had nauwelijks tijd zich te verheugen over zijn nieuwe vorm, toen hij een krakend geluid hoorde, dat van beneden kwam. Hij keek omlaag en zag tot zijn grote schrik een klein wezentje dat bezig was stukken van hem weg te hakken. "Wat", riep hij, "een dergelijk nietig mens is sterker dan ik! Dan wil ik zo'n wezen zijn!"
Dus, werd hij weer een steenhouwer, die de bergen in ging om stenen te hakken, met zweet en moeite voorzag hij in zijn levensonderhoud, maar met een lied op zijn lippen, want hij was tevreden met wat hij had.
|
november 02, 2006
Ik zei de gek!
Een gek is iemand die zijn eigen werkelijkheid creeert. Maar wat is werkelijkheid? Ze is dat gene wat volgens de meerderheid hoort te zijn. Ze is niet per se de beste ook niet de meest logische, maar stemt overeen met wat collectief als wenselijk wordt ervaren.
"Zie je wat ik om mijn nek heb?"
"Een stropdas."
"Heel goed. Je antwoord is logisch, het past bij een normaal iemand: een stropdas. Maar een gek zou zeggen dat ik gekleurde doek om mijn hals heb, een belachelijke, nutteloze lap die op een ingewikkelde manier is geknoopt, een ding dat me mijn hindert als ik mijn hoofd beweeg en dat de luchttoevoer naar mijn longen belemmert. Als de gek mij zou vragen waar een stropdas toe dient, zou ik moeten zeggen: absoluut nergens toe. En een sieraad is het ook niet echt. Als ik aan een gek en een 'normaal' mens de vraag stel wat dat is, dan beschouw ik degene die stropdas zegt als gezond."
"Dus u concludeert dat ik niet gek ben, omdat ik aan de gekleurde lap de juiste naam heb gegeven?"
Uit Veronika besluit te sterven van Paulo Coelho
|
|
