december 31, 2005
Out with the old in with the new! Ik wens U allen een goed 2006. Dank voor alle steun het afgelopen jaar. 2005 Bleek het jaar van de carierre te zijn. 2006 Wordt het jaar van de man.
|
december 30, 2005
Brrrrr -4
|
december 27, 2005
Flappie ontsnapt Kerst 2005
Klik hier meer schattigheid dan je lief is! Let op; teveel aan schattigeheid is schadelijk voor het spraak vermogen. Na het gebruiken van meer dan drie ahhhs achter elkaar en/of het plotseling verkleinen van woorden onmiddelijk een arts inschakelen. Via
|
december 26, 2005
Een-voud
Ik sliep uit. Maakte ontbijt; heerlijke broodjes net uit de oven met dikke klodders jam. Ik ging op visite bij mij ouders. Ik keek Nardia en Harry Potter op de bank. Voor het effect van een bioscoopzaal in eigen huis liep er iemand door het beeld. Dat maakte het wel af moet ik zeggen. Ik at een hele zak M&M leeg. Ok ok, en een zak popcorn. En een zak chips. Ik maakte een luxe salade met advacado en kip. Ik dronk gluhwein. Kortom, ik deed twee dagen alleen waar ik zin in had. Wat ik trouwens bijna altijd wel doe maar met kerstmis is dit ineens bijzonder. Maargoed, het was ok. Ik was ok.
En toch... wil ik dit verhaaltje volgend jaar in het meervoud schrijven. Dan is het volgens mij net even wat meer dan ok. Want het meervoud van ok is goed! Ehh...ofzo.
He, verdorie wil ik een Loesje-achtige kreet neerzetten, zoals het meervoud van lef is leven, kom ik met dit. Wat is eigenlijk het meervoud van ok?
|
december 22, 2005
Spinvis
Goeie reis je hebt nu geen gewicht astronaut ga sneller dan het licht de planeten zingen zacht van het wonder dat je wacht kijk niet om ga steeds vooruit goeie reis en hou je haaks en kijk goed uit astronaut als traan verzilverd kind astronaut door duisternis omringd en als je soms verdwaald ga rechtdoor en wees niet bang geef de liefde wat ze vraagt eet de vruchten die ze draagt kijk niet om ga steeds vooruit goeie reis en hou je haaks en kijk goed uit astronaut.
Dat wordt vanavond genieten in Het Paard! *Klik*
|
december 20, 2005
Nieuwe ronde, nieuwe kansen
Vindt U het ook zo leuk om een nieuwe agenda in gebruik te nemen? Met een big smile zit ik mijn adres gegevens in te vullen. Verjaardagen te noteren. De eerste werkdag bij de nieuwe werkgever op te schrijven.
Een hele lege agenda... klaar om gevuld te worden met afspraken. En hopelijk niet alleen zakelijke!
|
december 19, 2005
Doe het goed of doe het niet
Als mensen mij vragen of ik een perfectionist ben zeg ik altijd nee. Want dat ben ik ook niet. Ik vind het al snel goed. Ik ben eerder slordig dan perfectionistisch. En competief? Nope. Ik hoef niet te winnen. Hoef niet de beste te zijn. Middel mootje is goed genoeg. Ik leef daardoor een stuk relaxter.
Maar... ik heb er wel een schurft hekel aan om dingen te doen die ik niet kan. Iets leren vind ik vreselijk. Ik wil het gewoon meteen kunnen. Hoef er niet de beste in te zijn, maar zeker niet de slechtste!
Daarom ski of snowboard ik bijvoorbeeld niet. Ik ben een keer met mijn (inmiddels ex) schoonouders op wintersport gegaan. Leuk in een klasje. En dan het kneusje van het klasje zijn. Dat was een vreselijke vakantie. Zeker omdat de rest van de familie al lang en heel goed kan skieen. Ik wil alleen maar iets leren als de andere (bekende) het ook niet kunnen.
Deze verkapte vorm van perfectionisme, want dat is het volgens mij, leverde mij het afgelopen weekend vette stress op. Bier tappen kan ik redelijk. In plastic, voor een stel toch al dronken mafketels. Onder het motto: "niet zeiken, zuipen". Maar het biercafe, overigens niet de Paas, zitten bier liefhebbers. Die willen een perfect getapt biertje. Die willen advies over de 120 soorten bier. En het ergste is, ze zitten aan je bar op je vingers te kijken. En niet alleen zij, ook het overige personeel. Dan maakt het feit, dat je de eerste vrouw in jaaaaaaren bent die achter de bar staat, het er ook niet makkelijker op.
Gelukkig was iedereen heel aardig. Maar ik heb de foute neef van de dubbelfris neger op mijn schouder staan. En die roept: "Trut! Achter je rug om lachen ze je uit hoor!" Dus belde ik vandaag nogal zenuwachtig naar de eigenaar van het cafe. Tot mijn stomme verbazing vond hij dat het allemaal wel goed was gaan. Ik moet nog wat dingen leren maar hij heeft er het volste vertrouwen in.
Ik denk dat ik ski-les ga nemen! Nouja, eerst maar eens die bieren uit mijn hoofd leren.
|
december 18, 2005
Vloeibaar goud
Augustijn, Brigand, Chima Refte's, Dikke Mathile, Floreffe LaMeillure, Judas, Kwak, Moeder Overste, Oude Zottegems, Satan Gold, Piraat, Youngs Ranrod.
Bier. Bier. Bier. Bier. En nog meer bier. De afgelopen dagen heb ik dat staan tappen en schenken. Niet zo handig dat iemand zoals ik, die geen bier drinkt maar wodka, in een biercafe gaat werken. Maar het is er verdomd gezellig! En er komen veel mannen op dat bier af joh!
Waarschijnlijk vind ik het daarom zo gezellig ja.
|
december 14, 2005
Vanmorgen
Ik droomde dat ik mezelf was
maar dan zo'n mezelf
die je wel eens in reclames ziet
of inderdaad, in dromen
Die wel in plaats van niet
en groots in plaats van zo vaak
en die toen hij wakker werd
zichzelf een goed van dichtbij bekeek
en geloof me
vanmorgen
voor het eerst in lange tijd
glimlachte vanuit de spiegel
een gezicht dat leek op die van mij
Rick de Leeuw
|
december 13, 2005
Zal ik U eens wat vertellen?
Ik heb voor het eerst sinds jaren echt zin in de kerst en oud en nieuw. Ik heb dan ook voor het eerst sinds jaren echt wat te vieren. Voor het eerst sinds jaren sluit ik het jaar af zonder slechte omstandigheden en slecht nieuws.
Tenminste... het jaar is natuurlijk nog niet voor bij. *Slik* Het zal toch niet he? Toch?
|
december 11, 2005
Orale Slager, deel 3
Dingen die ze je best hadden mogen vertellen:
1) Je ziet er uit als een hamster.
2) Niezen doet pijn.
3) Niet in paniek raken als er een bebloede prop los komt. Dat is niet de rest van je gebit, dat is alleen maar het gaasje tegen het ergste bloed.
4) Geen contact zoeken met mensen die je laten lachen. Gewoon totaal niet lachen. Dat doet namelijk erg veel pijn.
5) De verdoving werkt niet in een keer uit. Het kan zijn dat alles uit gewerkt is behalve je lippen.
6) Koop daarom een tuit beker om te drinken.
7) Na twee dagen gaat je tandvlees jeuken!
In februari gaan de andere twee er uit. Ik kan niet wachten. Ik zeg dit met een grote glimlach. Als een boerin met twee verwijderde verstandskiezen.
|
december 09, 2005
De Orale Slager, deel 2
Half twee in het Bronovo ziekenhuis. Vijf over half twee 4 spuiten in mijn bek gehad. Tien over half twee was ik de eerste kies kwijt. Kwart voor twee brak de tweede kies af. Verdomme!
Om twee uur stond ik op de parkeerplaats trillen mijn tranen en bloed van mijn wangen te vegen. Bloody hell, wat een slachtpartij.
Ik voel me wel stukken onverstandiger. Gelukkig ben ik vrijwel altijd in gezeldschap van verstandige mensen. Nouja... mits die personen niet gedronken hebben.. *grijns*
Oh en bij de weg. Natuurlijk hoef ik niet meer terug naar de abonnementen administratie. Is er echt iemand die denkt dat het bedrijf het op prijs stelde via mijn website er achter te komen dat ik daar alleen maar zat om mijn geld te verdienen tot ik bij Halt kon beginnen? Onder toezien oog van de afdeling kon ik mijn tas in pakken en vertrekken. Maar goed, zoals ik al zei vooruit kijken.
|
De Orale Slager, deel 1
Aan het eind van de dag ben ik een stuk dommer dan aan het begin van deze dag. Nog dommer? Ja nog dommer. Ik moet het dan zonder twee bonken verstand doen. Als ik naar binnen durf tenminsten.
|
december 07, 2005
Al is de leugen nog zo snel
Ik heb gedaan wat ik moest doen om mijn inkomen veilig te stellen. Ieder ander zou hetzelfde doen. Ik heb gedaan wat ik moet doen van het CWI; al het werk aan pakken wat voor handen komt. Letterlijk de woorden van De Overeid. Ik mag niets weigeren. Van uit daar moet je verder solliciteren naar werk wat bij je past.
Ik heb niet gelogen toen hij me vroeg of ik dit werk nu echt leuk vond. Ik antwoordde met de vraag of hij een biertje drinken op het terras ook niet leuker vond dan adressen invoeren. Ik heb hem ook gemeld hem geen garanties te kunnen geven. Dat het me sterk leek dat ik ineens zou kunnen kiezen uit twee banen. Ik heb niet gelogen. Ik was namelijk in eerste instantie afgewezen voor die baan bij Halt.
Ik heb niets verkeerd gedaan. Dus op de vraag of ik mijn volgende werkgever in de ogen kan kijken kan ik hem zeggen: "Ja ik kan ze glimlachend van blijdschap aankijken"
Maar op de vraag hoe hij er achter is gekomen dat dit weblog van mij is heeft hij wel een beetje gelogen denk ik. Mijn gegevens zijn helemaal niet zo makkelijk te verbinden met deze domeinnaam. Daar heeft hij of heel veel moeite voor moeten doen, of hulp bij gekregen.
Anyhoe, het maakt allemaal niet meer uit. Het is voorbij. Afsluiten en vooruit kijken!
|
december 06, 2005
Countdown
Nog 17x moet ik met het openbaar vervoer naar Rotterdam. Nog 17x anderhalf uur reizen naar een plek wat met de auto in 45 minuten te bereiken is. Nog 17x naar een kantoor zonder muziek. Nog 17x van negen tot half zes adressen in typen. Nog 17x het knopje uit in drukken voordat ik het pand in stap. Nog maar 17x.
Want... PER 1 JANUARI 2006 BEN IK PROJECT MEDEWERKER BIJ BUREAU HALT!!!
Een baan waar mijn hart en mijn bankrekening blij van wordt!
|
december 04, 2005
Working nine to five
Vroeger, toen Wolvin een pup was, heeft ze diverse (bij)baantjes gehad. Toen ik 14 was heb ik elke zaterdag en zondag, in weer en wind, folders rondgelopen. Toen ik 15 was heb ik in achterlijke truttige bedrijfskleding van de Blokker bij de Blokker gewerkt. Toen ik 18 was heb ik een hele winter van zes uur 's morgens tot zes uur 's avonds in een groentezaak met open pui kisten appels gesjouwd. En na sluitingstijd met ijskoude vingers in emmers kokend water met chloor gezeten om die zaak weer schoon te maken. Ik heb een jaar lang 40 uur in de week achter de kassa bij de Appie Hein gezeten. Leuk werk, leverde erg veel respect op van klanten. NOT. Ik ben drie jaar telefoniste geweest. En ik heb naast mijn 40 uurige werk week ook lange tijd 's avonds kantoren schoon gemaakt.
Dus ik heb mijn portie geestdodend werk wel gehad dacht ik zo. Ik weet wat hard werken is. Ik weet wat werken voor geld is. Alleen voor het geld. Gelukkig kwamen er op een gegeven moment banen die wel uitdaging boden. Die wel op mijn niveau waren. Waar ik een voldaan gevoel van kreeg.
Maar nu ben ik 30, en ben ik tot mijn grote verdriet weer terug bij af. Morgen begin ik op de abonnementen administratie. 1000 Adressen per dag invoeren. 40 Uur per week. Geestdodend voor iemand die meer kan en ook meer ambities heeft.
Ik doe het. Ik MOET. Anders raak ik mijn huis kwijt. Maar ik sta morgen niet stralend van geluk naast mijn bed. En schijnbaar snapt niet iedereen dat.
Het levert geld op waar mee ik net aan rond kan komen. Dus ik hoef mijn huis niet te verkopen. Maar mijn betalings achterstand, door het te lage inkomen van het afgelopen jaar, is aan het eind van de maand niet weg. Dat duurt nog wel 6 maanden. Ik kan ook niet makkelijk verder solliciteren. Denk je dat de nieuwe werkgever positief reageert als ik hem vraag of ik een vrije middag mag omdat ik een sollicitatie heb? Wat denk je nou dat het voor een indruk bij hem achter laat? Zeker nadat hij me keer op keer heeft gevraagd of dit wel echt was wat ik wilde met mijn niveau. Nadat hij me vertelde dat hij geen mensen in dienst wil nemen die na twee maanden weer weg gingen. Niet zo naief hoor.
Kortom, ik behoud iets ten kosten van iets. Maar blijkbaar mag ik daar niet verdrietig over zijn. Blijkbaar mogen alleen anderen hun ambities verwezelijken. Alleen zij doen wat ze leuk vinden. Alleen zij mogen beter wensen voor zichzelf. Ik moet genoegen nemen met de kruimels. Ik moet offers maken en zij mogen alles behouden. Tenminste, zo voelt het als ze tegen me praten. Niet met me praten, maar tegen me. Alsof ik een drop-out ben van 16.
Dat vind ik jammer. Daar door voel ik me niet gesteund maar onbegrepen en niet gerespecteerd. Het geeft deze baan een extra nare bijsmaak.
|
december 01, 2005
Geil muziekje!
Het ziet er naar uit dat ik met het gruwelijke openbaar vervoer naar mijn werk moet. Ik haat ov. Ik haat de mensen s'morgens. Ik haat kou. Ik haat regen. Ik haat staan. In mijn auto heb ik daar allemaal geen last van. Bovendien bewerk ik daar mijn ochtend humeur tot acceptabel niveau met keiharde muziek. En dat laatste is weer zeer wenselijk voor de collega's.
Ik zet van nu af aan mijn schoen, in de hoop dat de Sint hem vult met een fijn muziekdoosje.
 I-Pod to the max!
Wellis waar nog steeds staan, regen, kou en stomme mensen in het ov. Maar gegarandeerd poeslief spinnend en mega relaxt op het werk aan komen!
|
|
