november 29, 2005
Non of us are free
Aan het begin van het jaar heb ik reeds eerder mijn ziel aan de duivel verkocht. Door een clausule in die overeenkomst kon ik er onderuit. Ik vrees dat de duivel geleerd heeft van dat incident. Ik vrees dat ik er deze keer niet meer zo snel onderuit kom.
Met een knoop in mijn maag eet ik mijn galgen maal, twee geroosterde boterhammen met jam. Ik moet afscheid nemen van de wereld die ik heb mogen zien. Afscheid nemen van de mogelijkheden die in die wereld lagen. Afscheid nemen van de dromen waar ik van ben gaan houden.
In gepaste, ingetoge, kleding begeef ik mij straks richting de guilottine. Na 14.30 uur ben ik ontdaan van mijn passie, dromen enthousiasme en creativiteit . Na 14.30 uur ben ik wellicht een van de makke schapen afgestompt door de zinloosheid van de werkweek. Na dit gesprek word ik ingelijfd in de chain-gang van de werkende. Leg ik me neer bij het lot. Bij de constatering dat plezier in het werk en doen waar je hart ligt weggelegd is voor zij die het zich kunnen veroorloven. Ik moet doen wat ik moet doen.
Ik hoop dat Zorro, Superman of BA Baracus me komt redden!
(De postieve kant zal ik vast later deze week gaan inzien. Momenteel wil ik rouwen om gemiste kansen.)
|
november 28, 2005
De humor ligt in bed niet op straat!
Omdat ik gister op een zeer laat tijdstip die motivatie wist te vinden lag ik pas na drie uur vannacht, of liever gezegd vanmorgen, in mijn bed. Geen biggie. Ik ben een nachtmens. Pijnlijk was het wel toen vanmorgen de wekker om acht uur ging. Ik had om half tien een workshop 'Lachen op het werk" waar ik graag deel aan wilde nemen. Welke van de banen ik ook neem, of krijg, humor zal een belangrijke tool zijn om mijn werk naar behoren uit te voeren. Het leek me handig en lachen zo'n workshop.
Ik vond het minder lachen toen ik onderwerg werd gebeld met de mededeling dat de workshop werd gecanceled.
|
november 27, 2005
Zo veel te doen, ik heb nog zo veel te doen
Momenteel enorm gebrek aan motivatie en tegerlijk ook te veel aan motivatie. Kent U dat? Dat je nog zoveel wilt doen en het liefst zo snel mogelijk. Maar dat de hoeveelheid en tijdslimiet daarvan je meteen weer demotiveerd om het ook echt te gaan doen.
Ik moet die frustratie zien te kanaliseren. Anders loopt het af zoals mijn frustratie me voorspiegelt.
Ik moet g de v eens wat gaan doen!
|
november 26, 2005
Kunnen kannen kennen
Soms raak ik gefrustreerd door mensen waarvan ik het gevoel heb dat ze iets niet willen doen, willen begrijpen etc etc. Maar er komt dan altijd een moment waarop ik me realiseer dat ze het simpel weg niet kunnen. Zo ook nu.
Op zo'n moment realiseer ik me dat ik moet veranderen. Niet die ander. Zij hebben geen last van hoe en wie ze zijn. Ik wel want het matcht niet met mijn visie, mijn gewenste uitkomst. Die persoon blijft op deze manier functioneren. Die kan niet anders. Maar mijn gehechtheid aan mijn visie en de uitkomst kan wel aangepast worden.
De vraag is kan ik dit? Als een ander iets niet kan, kan ik dan mijn verdriet, teleurstelling en frustratie over de ander uitzetten? Ik wil het wel. Heel graag, want die ander heeft meer dan beperkingen, ook goede dingen die wel matchen met mijn visie. Maar kan ik het ook? Want juist die beperkingen maken mij af en toe intens verdrietig. Kan ik daar mee leven? Kan ik dat accepteren?
|
november 23, 2005
Terrorisme in mijn hoofd
Tik tok tik tok. Het tikken van de tijd. Het tikken van de bom.
Wolvin is woest. Gefrustreerd en bang. Ik heb zin om een bushokje te slopen. Zomaar iemand in elkaar te meppen. Maar dat is maatschaplijk niet verantwoord dus zwiep ik dingen door mijn net opgeruimde en gepoetste appartement. Schreeuw ik tegen de katten en smijt ik met deuren.
Tik tok tik tok
Vandaag gesolliciteerd. Ik heb niet gelogen maar ook niet direct de waarheid gezegd toen hij me vroeg wat ik zou doen als ik een leukere baan tegen kom. Ik heb hem gezegd hem geen garanties te kunnen geven, die heeft hij voor mij ook niet. Dat ik het wel heel onwaarschijnlijk zou vinden dat ik na een jaar ineens twee banen heb om uit te kiezen. En dat ik morgen ook wel onder de trein terecht kan komen. Direct na het gesprek heb ik een kennis bij een lopende, veel leukere, sollicitaie gebeld met het verzoek de beslissers een beetje te pushen.
Tik tok tok tik tok
Verder is de makelaar geweest. Verhuren is niet te doen. Verkopen kan alleen met 6.000 euro verlies, lees rest schuld. Plan f is nu een regeling aanvragen bij de hypotheek verstrekker.
Tik tok tik tok
Morgen weer twee netwerkgesprekken. Vrijdag een inschrijving bij weer een ander uitzendbureau en daarna een netwerkgesprek.
Tik tok tik tok
Vandaag 6 sollicitatie brieven schrijven voor stomme niets zeggende vacatures.
Tik tok tik tok
Straks eerst de knopjes van mijn toetsenbord terug duwen. Die blijven niet zitten als je hem tegen de muur smijt
Tik tok tik tok
Waar is de bombsquad als je hem nodig hebt? Kan iemand de RIVD bellen? Explosie gevaar hier op 466...
Tik tok tik tok
|
november 21, 2005
Hoe doet Pinokkio dat toch?
Ik kan niet liegen. Tenminsten, niet altijd. Ik moet woensdag liegen want mijn leven hangt er van af. En ik voel me er nu al onprettig bij.
Vandaag ben ik gebeld door een bedrijf waar ik gesolliciteerd heb. Een publicatie bedrijf, een functie op de klantenservice. Beetje abonnementen invoeren en proef exemplaartjes op sturen. No big deal. Saai bij de neten. Maar werk. En werk is geld. En geld is huis behouden.
Nu komt het probleem. Hij vond me nogal over gekwalificeerd voor de job. En hij heeft gelijk. "Waarom wil je deze baan?" "Nou ik moet werken en ben bereid alles aan te nemen bovendien lijkt me de tijdschriften wereld me ook erg leuk" zei ik. "Maar je hebt altijd commerciele functies gehad, dit is zeer administratief". "Ja dat weet ik. Maar die commerciele functies met target heb ik nu wel gezien" loog ik. "Dat is toch juist het leuke?" "Niet voor iedereen antwoordde ik." "Dan lijkt het me toch wel een goed idee om je toch nog uit te nodigen voor een gesprek." Woensdag dus.
Hoe ga ik dit aan pakken? Want hij voelt het al. Mijn bankrekening wil die baan, niet mijn hart. Mijn hart blijft het project uitwerken en solliciteren op banen in de zorg. Maar dat ga ik hem niet vertellen want dan neemt hij me niet aan. Ik moet dus liegen. En als ik die baan heb moet ik hem na 3 maanden misschien wel in de ogen aan kijken en zeggen: "Ik heb een baan gevonden waar mijn hart blij van wordt" Of weer liegen.
Krijg er een punt neus van!
Nb een baan waar mijn hart blij van wordt is ook geen commerciele baan hoor. Ik wil juist de commercie uit omdat het een veel te harde hebben-hebben wereld is. Ik wil wat nuttigs doen voor de maatschapij. Kon ik niet zeggen want die functie waar ik op solliciteerde is nu ook niet bepaald wereld vrede brengend.
|
november 19, 2005
Houvast
"That's faith for you. It's belief even when the gods don't deliver."
Louise Erdrich
"If I have lost confidence in myself, I have the universe against me. "
Ralph Waldo Emerson
"We must be willing to get rid of the life we've planned so as to have the life that's waiting for us."
Joseph Campell
"Change means movement. Movement means friction."
Saul Alinsky
"Miricals somtimes happen, but more often they are made of faith, will, hope and imagination not to say the least of sweat"
Tom Waldman
|
november 18, 2005
volgens mij zie ik daar licht.....
|
november 15, 2005
Voet nood
Nav de reactie van Sven een nieuw stukje. Niet om Sven aan te vallen maar om mijn situatie uit te leggen.
Drie jaar gelden raakte ik door het verbreken van mijn relatie mijn woning kwijt. En daar boven op ook nog eens mijn baan. Toen was ik dakloos, werkloos en relatieloos. Drie factoren die behoorlijk wat stress veroorzaken. Een baan had ik vrij snel weer. Die woning niet. Want je bent niet urgent als je een relatie verbreekt. Het systeem in de regio Haaglanden is zodanig dat het 2 jaar duurt voor je een huurhuis krijgt. Ik kon bij mijn ouders intrekken. Maar op die leeftijd is dat geen optimale situatie.
Na een jaar kon ik een flatje kopen. Ik was blij. Het werd mijn thuis. Mijn veilige plek. Mijn domein. Mijn rustpunt en mijn houvast. Niet om het materiele bezit maar om de rust en veiligheid die het me geeft. Toen verloor ik mijn baan weer. Dat krijg je met die jaar contracten van tegenwoordig. Weer een stressvolle tijd. Op het nippertje vond ik een andere baan. Maar zoals je al begrijpt werd dat contract aan het eind van vorig jaar niet verlengd.
Nu sta ik wederom op hetzelfde punt van drie jaar gelden. Geen werk. Geen huis. En ook nog steeds geen relatie. Ik snap heel goed dat het verlangen naar materieel bezit niet goed is. Maar ik verlang geen groot huis. Geen villa met zwembad. Ik verlang mijn rustpunt, een twee kamer flatje, te kunnen houden.
Er staat me een onzeker 2006 te wachten. Ik weet niet wat er met mij gaat gebeuren. Ik heb geen toekomst. Geen zekerheid. Geen hoop. Woning, inkomen, relatie en gezondheid zijn de basis behoefte van een mens. Ik heb alleen nog mijn gezondheid. Maar voor hoelang? Mijn gezondheid is namelijk achteruit aan het gaan omdat mijn geestelijke gezondheid na drie jaar aan rust toe is.
Bovendien gaat het niet alleen mij aan. Ook mijn ouders en andere liefhebbende maken zich zorgen. Dit is geen kapitalistisch verlangen. Dit is geen -meer meer meer- hebben hebben- wens. Dit is een wens om te leven in plaats van te overleven. Dat is namelijk onlosmakend verbonden met dit materieel bezit. Zonder huis, baan, relatie en gezondheid heb ik geen leven maar ben ik aan het overleven.
|
november 14, 2005
Time's up
Het gaat goed kut. Ik heb veel netwerk gesprekken. Opensollicitatie gesprekken. En ook het jongeren project wat ik wil opzetten begint vorm aan te nemen. Ben bij de GGD geweest en diverse (hulpverlenende) organisaties. Binnenkort spreek ik met de afdeling Welzijn van de Gemeente. Nog een aantal gesprekken en ik kan mijn bevindingen en oplossingen in een mooi rapport overhandigen aan de verantwoordelijke mensen van de gemeenten. Iedereen die ik spreek is enthousiast. Iedereen vindt het een goed project. Iedereen denkt dat het kan werken.
Ik heb kansen op een baan in de jongeren hulpverlening.
En toch zet ik mijn huis te koop. Het zijn allemaal goeie dingen die me niet optijd of niet voldoende geld op leveren om per 1 januari mijn rekeningen te kunnen betalen. Na 31 december verval ik in de bijstand.
Ga dan werken zegt u? Man, ik ben bij de Hema geweest. Ze zoeken met spoed personeel. Van 17 jaar. Ik kan toch bij de AlbertHeijn gaan werken? Als ze me al aan nemen houd ik netto 70 euro meer over dan wat ik nu aan uitkering heb. Dat is nog steeds 430 euro te weinig om alles van te betalen .
Het is op jongens en meisjes. De tijd is op. Het geld is op. De vechtlust is op. De hoop is op. Wolvin is op.
Het gezegde wie goed doet goed ontmoet is bijdeze bewezen een mythe te zijn.
|
november 12, 2005
Lieve Sinterklaas,
Wat fijn dat u weer in het land bent. En wat leuk dat Pegasus de intocht in Sneek mocht mee lopen. Americo heeft een leuk kindje gemaakt! De intocht was me weer een happening. Wel jammer dat Aart het niet meer presenteert vindt u niet? Rik is een aardige vent, maar wel een beetje dom. Over dom gesproken. Die Hoofd Piet en Wegwijs Piet zijn nu ook niet bepaald de slimste he? Bijna liep de intocht weer in de soep door hen. Zo gaat het al jaren.
Daarom heb ik een zakelijk voorstel Beste Sint. Ik hoef geen kadootjes meer. De nieuwe cd van Madonna loopt, as we speak, met 95,5 K/sec binnen en die van Robbie heb ik ook al. Nee ik meen het. Ik hoef geen kadootjes. Sterker nog, ik ga u helpen. Jahaa! Ik zie namelijk dat u drie slecht functionerende medewerkers heeft. Rik, Hoofd en Wegwijs Piet. En daar ga ik u van af helpen.
Per 1 december neem ik, tegen kost en inwoning en een kleine zakgeldvergoeding, hun taken over. Ik kan zeer goed organiseren dus alle taken van de Hoofd Piet kan ik met gemak aan. En ook al ben ik een vrouw, ik kan erg goed kaart lezen. Trouwens, slechter de wegwijzen als de Wegwijs Piet is onmogelijk. En wat betreft dat presenteren, ik ben toch veel grappiger dan Rik? Het lijkt me een win-win situatie.
Ik kom van de week even bij u langs om de papieren in orde te maken.
Hartelijke groeten,
Wolvin
|
november 11, 2005
Digitale eliminatie ronde
Leuk hoor die moderne techniek waardoor je online kan solliciteren. Worstel je je eerst door gruwelijk veel invulhokjes heen krijg je een foutmelding als je op solliciteren klikt! Fijn!
En niet een keer! Nee, drie keer! En elke keer weer die hokjes invullen. Je moet er wel heel graag willen werken.
Dit is natuurlijk wel de beste methode om de meest gemotiveerde kandidaten er uit te halen. Maar ik ben momenteel niet erg gemotiveerd, eerder ge-irriteerd. Ben verdomme geen teletubbie, bij mij hoeft niet alles herhaald te worden.
|
november 10, 2005
Snot verdorie!
Is nies en hoest mezelf van het ene zakelijk gesprek naar het andere orienterend gesprek. Ik word veel wijzer en ook steeds zieker. Tussen de gesprekken door lig ik rillend onder de dekens.
Ik beloof snel meer te vertellen.
|
november 06, 2005
A weekend in the life of...
Ik zie U denken: potverdorie weer geen nieuw stukje. Ik wil nu wel eens weten hoe het bij Radio West is afgelopen. Dat ging goed. En meer zeg ik er lekker niet over. Had U maar moeten luisteren. De liefhebbers kunnen via Schimpy een exemplaar van de uitzending op vragen. Het is waar, je ouders zijn je grootste fan! Valt me mee dat ze nog geen fanclub heeft opgericht voor me.
Verder heb ik het vriendinnetje een dag uit de stichting gehaald. Grof gezegd? Ach, we blijven er humoristisch onder. Anders houden we het niet lang vol. Vervolgens hadden zwager en zus zeer, zeer slecht familie nieuws. Heel veel sterkte allebei. Ik ben ook nog 30 minuten op een Gabber Party geweest. Volgende week mag ik er bier tappen. Help me herinneren dat ik mijn oordoppen opzoek. Tering wat een bak pleuris herrie is dat zeg. Maar alles voor het grote plan wat ik in mijn hoofd heb. En het levert me ook nog 20 euro plus fooi op. Voor geld doe ik alles he? Nouja bijna alles. Stop hem maar weer weg heren.
Tot slot lig ik vandaag voor pampus op de bank met een fikse keel ontsteking. Tien minuten praten levert me het geile stem geluid op van Bonny Taylor na een nacht whisky en zware sjag roken met de boys van de F-side. Misschien moet ik Ozzie vragen of hij een betaalde sms annex bellijn voor me wil aanleggen. En of Grover dan de webcam verbinding wil fixen. Voila een totaal andere carierre is geboren. Klinkt als een stabiel noodplan. Ehh heren, zodra het technische spul geinstalleerd is, nu nog niet. Doe dat ding maar weer weg. Nu levert het alleen maar spetters op je scherm op en mij geen rooie rot cent.
Kortom het was me een weekendje wel. En de aankomende week vertoont een soort gelijk patroon. Ik heb er zin an!
(Mijn god, wat een taalgebruik. Vergeef me. Ik vrees dat een doosje keeltabletten in 5 uur toch niet heel goed voor mijn geestelijke prestaties zijn.)
|
november 04, 2005
Ga terug naar start
Ik heb het roer omgegooid. Dat heb ik U verteld. Op cariere gebied wil ik de media uit. Het bedrijfsleven uit. Ik heb het idee dat het niet bij mijn persoonlijkheid past. Ik wil niet werken om de bank rekening van de baas te spekken. Ik wil niet werken in een omgeving waar persoonlijkheid niet telt. Ik wil iets doen met jonge mensen. Dat gat wat ik in mijn tienerjaren in ben gevallen roept me terug. Niet om er weer in te vallen, maar om er nu jaren later iets postiefs mee te doen.
Het reintergratiebureau heeft een eental competenties omhoog gehaald die eigenlijk niet eens zo diep in mij zaten. Het heeft me een aantal ideeen gegeven waar ik onderzoek naar aan het doen ben. Ondertussen solliciteer ik op functies waar ik mijn persoonlijkheid zoveel mogelijk kan toepassen.
Maar het lijkt wel of ik het roer 180 graden heb omgedraaid en ik rondjes vaar. De instelling waar ik solliciteerde wees me af en Radio West belde me. Snapt U het nog?
Vanavond in Hot Talk als gast. Maar wie weet...
|
november 03, 2005
SPOT AAN!
I seen myself with a dirty face,
I cut my luck with a dirty ace
I leave the light on
I went from zero to minus ten
I drank your wine
then I stole your man
I leave the light on, I leave that light on.
Daddy ain't that bad he just plays rough
I ain't that scarred when I'm covered up
I leave the light on
Little girl hiding underneath the bed
Was it something I did?
Must be something I said
I leave the light on, better leave the light on.
I wanna love
I wanna live
I don't know much about it
I never did 17 and I'm all messed up inside
I cut myself just to feel alive
I leave the light on 21 on the run
on the run on the run from myself From myself and everyone
I leave the light on, I leave the light on
Better leave the light on.
Cause I wanna love
I wanna live
I don't know much about it I never did,
I don't know what to do, can the damage be undone
I swore to God that I'd never be what I've become
Lucky stars and fairy tales I'm gonna bathe myself in a wishin' well
Pretty scars from cigarettes I never will forget,
I never will forget I'm still afraid to be alone
wish that moon would follow me home
I leave the light on
I ain't that bad I'm just messed up
I ain't that sad but I'm sad enough
God bless the child with the dirty face who cuts her luck with a dirty ace
She leaves the light on, I leave that light on
MUSIC PLEASE
Gisteravond samen met Coja naar Beth Hart geweest. Ondanks dat het akoestisch was hebben we genoten. Ik geniet enorm van dit soort avonden. Ik geniet enorm van mijn lieve vrienden!
Diezelfde avond werd een andere vriendin opgesloten in de separeercel. Misschien wel terwijl Beth Hart dit liedje, over haar, zong. Terwijl ik met een lieve vriendin stond te genieten van de muziek en elkaars gezeldschap ging zij door een hel. Ik voel me er niet schuldig over. Sterker nog, ik ben blij dat ik genoeg leuke dingen mee maak en genoeg lieve mensen in mijn omgeving heb. De energie die ik daarvan krijg, en die ik niet allemaal nodig heb, geef ik weg aan haar. Ze heeft die energie nodig om het licht te laten branden. Zo dragen we allemaal bij aan haar herstel.
Ook u.
|
november 01, 2005
Solitary Madness
Het vriendinnetje wat ernstig in de war is belde gister. Met een trillende stemmetje vroeg ze of ik bij haar opbezoek wilde komen. Natuurlijk!!! Ik had al eerder telefonisch contact met haar gehad maar al weken niet gezien. Dat mocht nog niet.
Ik pakte chips, koekjes en chocolade in omdat ze me vertelde dat het eten daar behoorlijk smerig is. Ik haalde al mijn Casper en Hobbes stripboeken voor haar uit de kast want tussen de gesprekken door heeft ze weinig te doen. Ik stelde een cd met happy liedjes samen en nam een stapel andere cd's mee. Van de therapeut moest ze Systeem Of Down, Creed en the Smiths maar even niet meer draaien. Ik liet iedereen die haar kende een eigen ansichtkaart volschrijven zodat ze in een klap veel gezellige post had.
Toen we elkaar zagen vloeide er veel tranen. Ook van mij. Maar wat was het goed haar te zien. Met eigen ogen te zien hoe het met haar is. Ze leeft!
Onder mijn begeleiding mocht ze mee naar buiten. We hebben twee uur door het park gelopen. En ze genoot van elke minuut. Daarna moest ik haar weer terug brengen. Met elke stap dichter bij het gebouw werden de tranen dikker. Ze had kunnen weg lopen. Ik had haar niet tegen kunnen houden. Maar heel moedig ging ze weer naar binnen. Twee deuren met dikke sloten. Daar liet ik haar achter. Huilend zwaaide ze naar me.
Al de chips, stripboeken cd's en ansichtkaarten van de wereld nemen haar onvoorstelbare eenzaamheid, angst en verdriet niet weg. Ik koop er niet eens mijn eigen schuldgevoel mee af.
|
|
